Selectie artikels uit de laatste huiskrant

Poëziehoekje

Liedjes van de herfst

Liedjes van de herfst
zijn altijd somber
zijn gemaakt van
oker en van omber

toch ken ik septembers
met een gouden flans
toch zijn er novembers
met een toverdans

de zon heeft in december
mij al zo vaak verrukt
en dikwijls heg ik rozen
uit de sneeuw geplukt

en daarom schrijf ik
in dit kleine lied:
niet wachten op de lente
want dan komt ze niet

Toon Hermans (klein liedje)

Bewegen en senioren

De Week van de valpreventie

Eind april kreeg De Ceder een vliegende reporter, Lieve Demeester, over de vloer. Hieronder kunnen jullie haar artikel lezen: “Volhouden is cruciaal.”
De schat van Beersel zou je kunnen zeggen, woonzorgcentrum de Ceder. Naast zestig bewoners en dertig bewoners van een assistentiewoning, zijn hier vandaag ook een tiental jongelui in de weer. Scholieren van Mabo, een grote Brusselse school. Ze ‘vrijwilligen’ en doen dat met zichtbaar plezier. Maar eerst eens horen hoe de Week hier ingevuld wordt.
Karen, de ergotherapeute en animatieverantwoordelijke en Inge, de kinesitherapeute, kunnen hun enthousiasme niet verstoppen. Ze houden van de Week en vinden haar, net als alle andere collega’s trouwens, bijzonder belangrijk.
Karen: “Eerst en vooral even dit: we trokken met het personeel op wandel naar het Hallerbos. Ook de vrijwilligers doen actief mee aan onze stapmarathon. Het is ook voor ons goed om te ondervinden hoe deugddoend bewegen kan zijn. En de teamgeest vaart er wel bij.”
De Ceder speelde altijd al in op de Week van de valpreventie. Dit jaar ligt de nadruk op het stappen. Bewoners maken een wandeling, hebben een kaart waarop dan per wandeling die gemaakt werd, een stickertje wordt gekleefd. Dat competitieve wordt erg gesmaakt!
Het toeval wil dat Mabo net tijdens de Week een dag kwam ‘vrijwilligen’. In een van de zalen van De Ceder staan volksspelen opgesteld en jong en oud sjoelen gezellig samen.
De vaste vrijwilligers steken dan weer een handje toe om met de rolstoelgebruikers een mooie wandeling te maken buiten.
Inge vertelt dat valpreventie in de kinesitherapie sowieso centraal staat.
“We doen evenwichtsoefeningen, werken spierversterkend en zorgen ervoor dat mensen zo goed mogelijk kunnen blijven stappen, met of zonder hulp.”
Karen en Inge zijn het roerend eens. Mensen uit hun zetel, uit hun flat, uit hun kamer krijgen, is het moeilijkste. Eens ze ervaren dat stappen, bewegen nut heeft, dat ze zich zekerder voelen, dat ze steviger staan, dan blijven ze het doen. Starten is dus cruciaal, volhouden is dat eigenlijk nog meer. Niet alleen voor het stickertje mee gaan stappen, maar gewoon om de positieve effecten te blijven ervaren.
Hier is de Week een veertiendaagse geworden. Een week was te kort voor alles wat op touw wordt gezet. Vandaar!

Kookhoekje

Pompoen- sinaasappelcake


nodig :

  • een halve pompoen
  • 1 sinaasappel ( schoongeboend)
  • 100gr boter op kamertemperatuur
  • 1 koffielepeltje speculaaskruiden of kaneel
  • 200 gr kristalsuiker
  • 2 eieren
  • 125 ml room
  • 300 gr zelfrijzende bloem
  • 2 koffielepels bakpoeder

Bereiding :

Snij de pompoen in parten, verwijder de zaden en de schil.
Snij het vruchtvlees in stukjes van ong 1cm.
Kook de pompoen gedurende tien min gaar.
Giet af en laat afkoelen op een bord.
Rasp ondertussen de schil van de sinaasappel en pers de vrucht uit.
Meng de boter de kruiden, de schil van de sinaasappel en de helft van de gekookte pompoen en 100 gr suiker met de mixer.
Voeg ook een klein snuifje zout toe.
Voeg één voor één de eieren toe en de room.
Zeef de bloem en het bakpoeder bij het beslag en mix tot het luchtig is.
Schep de rest van de pompoen door het beslag.
Neem een cakevorm, vet in en bestrooi met bloem.
Schep het beslag in de vorm en bak in een voorverwarmde oven ( 180°) en lat gedurende +/- 45 min gaarbakken.
Dek eventueel af met aluminiumfolie als de cake te donker wordt.
Haal de cake uit de oven en laat afkoelen.
Werk de cake af met de rest van het sinaasappelsap dat je hebt laten inkoken met de rest van de suiker ( +/- 3 min) tot siroop.

Smakelijk !

In de kijker

Pompoen, wat je altijd al wilde weten over deze oranje vruchten …

Wist je dat pompoenen familie zijn van de komkommers en de kalebassen?
Ze werden al heel vroeg in Midden en Zuid-Amerika verbouwd en in de 16e eeuw kwamen ze naar Europa.
De meeste soorten zijn eetbaar, als je dit wil testen, snij de pompoen open, als er geen vruchtvlees inzit heb je te maken met een sierkalebas. Of kook een stukje vruchtvlees, smaakt het bitter dan is hij niet eetbaar. De sierkalebassen dienen enkel als decoratie.
Hoe kan je weten of de pompoen rijp is?
Wel, wacht lang genoeg, vaak zijn ze pas goed rijp vanaf eind september, dan hebben ze hun volle smaak. Als het steeltje niet meer groen is, maar dor en verdroogd dan zijn ze rijp.
Kan je van pompoenen alleen maar soep maken?
Neen hoor, je kan ze ook heerlijk verwerken in desserts, vooral de zoete pompoenen dan, maar je kan er ook puree van maken, stoven, bakken of roosteren, ook pompoenbrood en taart zijn mogelijk.
Ook de bloemen zijn eetbaar en kan je voorzien van een deeglaagje en frituren, ze heeft een zachte smaak en ook de pitten kan je roosteren en eten als borrelhapje.
Hoe kan je pompoenen best bewaren?
Ideaal is een luchtige plek waar je af en toe voorbijkomt en met een temperatuur tussen de 8 en 18 graden. Bijvoorbeeld op een rek in je gang of frisse berging.
Best wel om de twee weken even controleren of hij nog ok is, zo kan je hem een lange tijd bewaren.
Als je zaad uit je pompoen haalt heb je dan weer hetzelfde ras ?
Wel, alle pompoenbloemen worden ijverig bezocht en bestoven door bijen en hommels, zij brengen stuifmeel over van ander rassen en zorgen dus eigenlijk voor een soort “verbastering”. Dit geeft dan vaak ook een verrassing, maar als je buren natuurlijk sierkalebassen kweken, dan kan het zijn dat ook jouw pompoen aan smaak moeten inboeten.
Hoe kweek je het best pompoenen?
Zaai binnen in potjes, half april en zorg voor voldoende licht en vocht.Uitplanten doe je dan best na de Ijsheiligen.
Pompoenen groeien graag op een voedselrijke, zonnige plek, boven op of onder aan een composthoop is bijvoorbeeld prima. Hun lange ranken kan je leiden over een gaas of een staak, je hoeft ze dus niet te snoeien.
Welke soorten pompoenen bestaan er?
Er zijn heel veel soorten, de meest bekende zijn de reuzenpompoen, de kastanjepompoen, de spaghettipompoen, maar er bestaat vb ook een muskaatpompoen of een vijgenbladpompoen en ook de patisson kan tot dezelfde familie gerekend worden.
Natuurlijk kennen we hier ook allemaal de pompoen als versiering bij Halloween waarbij hij wordt uitgehold en uitgesneden en dienst doet als lampion. En vermits er bij de pompoen grote exemplaren kunnen worden er ook vaak wedstrijden georganiseerd waarbij de zwaarste pompoen wint. De zwaarst ooit woog 1190 kg.

Extra's

Jubilarissen

Deze zomervakantie hadden we wel 3 jubileums te vieren in de Ceder.

Op 14 mei vierden we het 60 jarig huwelijk van Monique Bosmans en Hector De Raeve.Zij was afkomstig van Dworp en hij uit Huizingen. Ze hebben mekaar ontmoet in de Harmonie te Halle op een bal. In die tijd was er wekelijks een bal en gingen ze te voet “te dansen”. In het begin toen ze getrouwd waren woonden ze bij haar ouders in Sint Pieters Leeuw in Brukom. Haar moeder overleed op jonge leeftijd, en dan verhuisden ze naar de Merellaan in Halle. Nadien kochten ze hun huisje op de Halleweg in Dworp . Mark is hun oudste zoon en Nadia de jongste dochter.

Rik Van Bochaute en Hélène Heymans vierden hun 70 jarig huwelijk op woensdag 26 juli. Rik leerde Hélène kennen in de bibliotheek van Linkebeek waar hij in die tijd bibliothecaris was op zondag na de hoogmis. Hélène kwam er vaak langs om Vlaamse romans uit te lenen en zo zijn ze aan de praat geraakt. Hélène kwam uit een groot gezin van zeven en ze waren een hechte familie. Rik heeft steeds een actief leven geleid, hij was onderwijzer, directeur maar ook voorzitter van het Davidsfonds en bovendien ook regisseur van de toneelgroep in Linkebeek. Hélène haar favoriete activiteit was zingen, en dat doet ze nu ook nog graag. Rik en Hélène hebben samen drie zonen en een heleboel klein- en achterkleinkinderen.

Op donderdag 10 augustus was het dan de beurt aan Firmin Timmermans en Lea Denayer. Ook zij vierden hun 60 jarig huwelijk. Firmin was “nen Brusseleir” en kwam naar de “boerenbuiten” want Lea woonde in Buizingen, Dat was in de tijd dat de spiegeltenten en de molens nog populair waren op de kermis. Zo leerde hij Lea kennen en zo werd hij veroordeeld tot het afleggen van vele kilometers te voet om haar te kunnen ontmoeten. In 57 stapten ze samen in het huwelijksbootje. Ze woonden eerst in Lot, later verhuisden ze naar Huizingen .Twee zonen werden geboren en later ook nog een kleinzoon en een achterkleinzoon, zo kwam er zelfs nog een viergeslacht van in de mannelijke lijn. Tot slot, Hendrik Vanderlinden en Adèla Vansolthom zijn dit jaar op 26 oktober 71 jaar getrouwd. Ook aan hen een dikke proficiat.

We wensen al deze jubilarissen nog veel geluk en vreugde samen voor de komende jaren.